4 - « او پرهيزگار بود » و از آنچه خلاف فرمان پروردگار بود ، دورى مىكرد ( * ( وَكانَ تَقِيًّا ) * ) . 5 - « او را نسبت به پدر و مادرش خوشرفتار و نيكوكار و پر محبت قرار داديم » ( وَبَرًّا بِوالِدَيْه ) . 6 - « او مردى ستمگر و متكبر و خود برتربين در برابر خلق خدا نبود » ( وَلَمْ يَكُنْ جَبَّاراً ) . 7 - « او معصيتكار و آلوده به گناه نبود » ( عَصِيًّا ) . 8 و 9 و 10 - و چون او جامع اين صفات برجسته و افتخارات بزرگ بود « درود ما بر او به هنگام ولادتش ، و درود ما بر او به هنگامى كه مرگش ، و درود بر او در آن روز كه زنده و برانگيخته خواهد شد » ( وَسَلامٌ عَلَيْه يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ) . نكته‌ها : 1 - كتاب آسمانى را با قوت و قدرت بگير ! كلمه « قوت » در جمله * ( يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ ) * همانگونه كه اشاره كرديم معنى كاملا وسيعى دارد و تمام قدرتهاى مادى و معنوى ، روحى و جسمى در آن جمع است ، و اين خود بيانگر اين حقيقت است كه نگهدارى آئين الهى و اسلام و قرآن با ضعف و سستى و ولنگارى و مسامحه ، امكانپذير نيست ، بلكه بايد در دژ نيرومند قدرت و قوت و قاطعيت قرار گيرد . گرچه مخاطب در اينجا « يحيى » است ، ولى در مواردى ديگر از قرآن مجيد نيز اين تعبير در مورد سايرين ديده مىشود : در آيه 145 اعراف ، موسى ماموريت پيدا مىكند كه تورات را با قوت بگيرد فَخُذْها بِقُوَّةٍ .